روز خبرنگار گرامی باد

 

قلم بهانه ای شد تا ذهنمان را از قید کلمات بی شمار رها کرده و جسورانه در بیکران دنیای خبر خلاصه شویم تا با جوانه ی زاییده از مرکب قلممان به دیگران یادآوری کنیم :

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود .

در کام قلم ز جان من خون می‌ریخت
در صفحه چو اشک چشم مجنون می‌ریخت
آن دل که نثار دوست باید می‌شد
 خون می‌شد و قطره قطره بیرون می‌ریخت

 

/ 0 نظر / 38 بازدید