زینبت گشته پریشان مروبابایم جگرم راتو مسوزان مرو بابایم

زینبت گشته پریشان مروبابایم              جگرم راتو مسوزان مرو بابایم

ترک این باغ تو ای حیدرکرارمکن

جان زینب زخدایت طلب مرگ مکن

ای امید یتیمان مرو بابایم

من ندارم گله ای گرتونگیری ببرم

چونکه از فرق شکافته ات باخبرم

آخرای راوی قرآن مرو بابایم

درنمازشب و سیر  مملکوتت دیدم

مردم آن لحظه که در حال سجودت دیدم

ای امید یتیمان  مرو بابایم

همچو شمع سحرازداغ خود آبم نکنی

صاحب خانه مرا خانه خرابم نکنی

ای امید یتیمان مروبابایم

عباس ثابتی

/ 0 نظر / 8 بازدید